Menu
21 / 10 / 2017 - 06:06 am
A Site By Your Side
A+ A A-

  • - Κατηγορία: ΔΙΕΘΝΗ

hmer

Στη φωτογραφία τέσσερις γυναίκες πλαισιώνουν έναν άνδρα. Οι γυναίκες - που αποτελούν μακροχρόνια ζευγάρια - ήταν έτοιμες να μοιραστούν τις ιστορίες της ζωής τους σε ένα εργαστήριο στην Πνομ Πενχ πρόσφατα, με περίπου 34 γκέι ακτιβιστές από τις γειτονικές χώρες της Καμπότζης από την Ασία που βρίσκονταν στο χώρο (και ακόμα περίπου 50-60 Καμποτζιανούς).

Ήμουν μεταξύ τους και είμαι σχεδόν βέβαιος ότι οι περισσότεροι ακτιβιστές της ASEAN (Ένωση Εθνών της Νοτιοανατολικής Ασίας), το βρήκαν δύσκολο να δουν αυτές τις γυναίκες, με καταγωγή από τις βαθύτερες επαρχίες της Καμπότζης, ως 'κάποιες από εμάς'.

Ένα από τα πράγματα που τα σύγχρονα γκέι κινήματα τείνουν να μη συζητούν είναι ο τρόπος που εμείς οι ίδιοι μπορεί να έχουμε προκαταλήψεις στις τάξεις μας. Ωστόσο, αυτές οι προκαταλήψεις προκύπτουν πάρα πολύ εύκολα από τις ρίζες των συνειδήσεων των σύγχρονων γκέι και το διάλογο που προκύπτει.

Είναι κάπως έτσι: Αν και ο ομοφυλοφιλικός προσανατολισμός είναι τόσο παλιός όσο και η εξέλιξη των θηλαστικών, η γκέι ταυτότητα ως έννοια είναι σχετικά πρόσφατη. Ο σύγχρονος λόγος, που βασίζεται στην ταυτότητα και τα δικαιώματα, επίσης άνθησε πρώτη φορά στις αστικές πρωτεύουσες των δυτικών χωρών. Ερχόμενο στην Ασία, ήταν αναμενόμενο ότι αυτό το είδος του λόγου για τους γκέι θα πρωτοριζώσει μεταξύ των μεσαίων τάξεων, εν μέρει τμημάτων με δυτικοποιημένη κουλτούρα από τους δικούς μας αστικούς πληθυσμούς και έτσι διαμορφώθηκε ο κυρίαρχος χαρακτήρας των σύγχρονων γκέι κινημάτων στις χώρες της Ασίας. Το αποτέλεσμα είναι ένα στερεότυπο ενός 'gay προσώπου' με ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά, ένα στερεότυπο που οι ίδιοι οι ομοφυλόφιλοι έχουν για τους εαυτούς τους.

gay-look

Το στερεοτυπικό "gay look" — Taiwan Pride 2009

Όταν τα μέλη της Σιγκαπούρης ανέβηκαν πάνω στο εργαστήρι της λεσβιακής κοινότητας της Καμπότζης, νομίζω ότι μας κόπηκε η ανάσα. "Μοιάζουν με αγρότες ρυζιού!" είπαμε στους εαυτούς μας, σαν η σκέψη να μην είχε περάσει ποτέ από το μυαλό μας ότι οι αγρότες θα μπορούσαν επίσης να είναι γκέι. Ωστόσο, είχαμε αρκετή αυτογνωσία ώστε να αισθανθούμε αμηχανία και αμέσως σπεύσαμε να επιπλήξουμε τους εαυτούς μας για τη δική μας ταξική αντίδραση.

Τούτου λεχθέντος, παραμένει το γεγονός ότι δεν είναι αρκετά «ομοφυλόφιλοι» με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε ότι είναι οι γκέι. Τα ζευγάρια τα ίδια ακολουθούν το πρότυπο σε μεγάλο βαθμό των ετεροφυλόφιλων, με τη μία σύντροφο να βλέπει τον εαυτό της ως «άνδρα σύζυγο» και την άλλη ως «γυναίκα σύζυγο». Θα μπορούσες να πεις ακόμη και από τον τρόπο που ντύνονται στη φωτογραφία επάνω, ποιες ήταν οι σύζυγοι με τον ανδρικό ρόλο και ποιες οι σύζυγοι με το γυναικείο. Ακόμη και όταν έλεγαν τις ιστορίες τους, μόνο αυτές με το ρόλο του άντρα μιλούσαν. Οι γυναίκες απλά στέκονταν σιωπηλές δίπλα τους απαντώντας σε μια ερώτηση ή δύο, μόνο όταν τους ζητήθηκε. Οι εξαιρετικά διαχωρισμένοι ρόλοι φύλου που έχουν υιοθετηθεί είναι αυτοί που τα ζευγάρια του ίδιου φύλου, στην Ανατολή και τη Δύση (έχετε δει την ταινία Albert Nobbs;) μπορεί να έχουν υιοθετήσει εδώ και αιώνες, αλλά επειδή είναι κάτι που απορρίφθηκε από τις σύγχρονες γκέι ευαισθησίες μας φαίνεται τόσο παράξενο σήμερα.

Οι ανησυχίες τους ήταν πιθανότατα πολύ διαφορετικές και θα τις παρουσιάσω με αυτό το επεισόδιο:

Αυτό συνέβη σε μια διαφορετική ημέρα και αμέσως μετά αφού η ομάδα από τις Φιλιππίνες (ή μήπως ήταν της Ταϊλάνδης;) έκανε μια παρουσίαση σχετικά με τις πρόσφατες προσπάθειές της να εμπλέξει τα μέσα ενημέρωσης. Υπήρξε πολλή συζήτηση σχετικά με τη χρήση από τους δημοσιογράφους φορτωμένων όρων, για την επιλογή τους με ζωηρές και εντυπωσιακές ιστορίες και τι χρειάστηκε για να διορθωθεί αυτό. Η συζήτηση, επίσης, είχε σαν επίκεντρο την (α)ορατότητα στην τηλεόραση και την εκπροσώπηση στα μέσα ενημέρωσης εν γένει.

Και τότε μια Καμποτζιανή γυναίκα από το ακροατήριο, μοιάζοντας όχι πολύ διαφορετική από τις τέσσερις γυναίκες στη φωτογραφία επάνω, σήκωσε το χέρι της για να θέσει ένα ερώτημα: Στη χώρα σας (Φιλιππίνες), οι γυναίκες -που αγαπάμε- δυσκολεύονται να βρουν δουλειά; 

Ήμασταν σε εντελώς διαφορετικά μήκη κύματος!

Είναι πολύ εύκολο να γελάσω και να κατατάξω με κάποιο τρόπο αυτές τις γυναίκες ως αφελείς με εντελώς τοπικιστικά προβλήματα, αλλά αυτό θα ήταν τόσο, μα τόσο λάθος. Οι ιστορίες της ζωής τους θα αποδείξουν πόσο σθένος έχουν μέσα τους, πόσο υπομονετική ήταν η αγάπη τους, της μίας για την άλλην και πόσες αντιξοότητες έπρεπε να περάσουν. Κανένας επιτήδειος από την πόλη δεν έχει τίποτα κοντινό σε αυτά, για να καυχηθεί.

* * * * *

Οι ιστορίες τους σε τρία μέρη

"Αποφασίσαμε να τεκνοθετήσουμε παιδιά", δήλωσε η Sot Yun, όπως μετέφρασε ο Srun Srorn. "Το 1981, τεκνοθετήσαμε την κόρη της ξαδέρφης μου και το 1987 και το 1991 μας δόθηκαν δύο μωρά (αγόρια) ανώνυμα - δεν ξέρουμε ποιοι ακριβώς ήταν οι γονείς τους.

Σήμερα, τα δύο μεγαλύτερα είναι παντρεμένα και μας έχουν δώσει έξι εγγόνια. Το νεώτερο αγόρι μας τώρα είναι στο πανεπιστήμιο".

 Το άλλο ζευγάρι, οι Noy Sitha και Hong Sareun, μεγάλωσαν οκτώ παιδιά, τα οποία όλα τους δόθηκαν από τους αδελφούς και τις αδελφές τους. Αλλά δεν είναι σαν τα αδέλφια τους κιόλας να αποδέχονταν τη σχέση τους. Ακριβώς το αντίθετο: η απόκτηση της αποδοχής ήταν ένας μακρύς αγώνας.

* * * * *

"Και έτσι μας χώρισαν", είπε η Noy Sitha, αναφερόμενη στις χειρότερες στιγμές που έπρεπε να υπομείνει στα τέλη της δεκαετίας του 1970, κατά τους τελευταίους μήνες του τρόμου των κόκκινων Χμερ. Όταν οι κόκκινοι Χμερ ανετράπησαν, "έπρεπε να πάω από τόπο σε τόπο για να ψάξω για τη γυναίκα μου.

Τελικά την βρήκα με άλλα μέλη της οικογένειάς της, αλλά αυτό ήταν μόνο η αρχή μιας νέας σειράς προβλημάτων".

Η οικογένεια αμφισβήτησε τη σχέση και ο πατέρας της Hong Sareun επέμενε να παντρέψει την κόρη του με έναν άντρα. "Προσπάθησε πολλές φορές να την αναγκάσει να παντρευτεί", θυμάται η Sitha, "αλλά η μητέρα της έβλεπε ότι δουλεύω πολύ σκληρά, κάνω βαριές δουλειές σαν άνδρας. Τελικά άρχισε να βλέπει ότι γεννήθηκα με αυτό τον τρόπο και ότι μπορώ να κάνω τη δουλειά ενός άντρα".

Ωστόσο, η μητέρα της κράτησε τις σκέψεις της για τον εαυτό της για πολλά χρόνια, δεδομένης της συσσωρευμένης πίεσης του πατέρα της.

"Έτσι αποσύρθηκα σε ένα ναό και την άφησα" [Hong Sareun].

"Αλλά η Yoon [είπε η Hong Sareun] ούτε εκείνη μπορούσε να αντέξει το χωρισμό. Δεν έτρωγε, αρρώστησε και γινόταν όλο και πιο αδύναμη. Ήθελε να πεθάνει, και οι δύο αυτό θέλαμε. Τελικά, η οικογένεια μού επέτρεψε να πάω πίσω να αναλάβω τη φροντίδα της".

Αλλά και πάλι η πίεση να παντρευτεί ετεροφυλοφιλικά, υπήρχε. Το ζευγάρι προσπάθησε να φύγει μακριά στην επαρχία Μπαταμπάνγκ, αλλά χωρίς χρήματα και χωρίς μέσα βιοπορισμού, αυτό το σχέδιο δεν μπορούσε να λειτουργήσει. Γύρισαν πίσω στο σπίτι, όμως αυτήν τη φορά, πήγαν στον επικεφαλής του χωριού τους για να ζητήσουν υποστήριξη.

"Τον παρακάλεσα να μου δώσει ένα κομμάτι γης," θυμήθηκε η Sitha. "Ωστόσο, δίστασε. "Πώς μπορείτε να μείνετε ως ζευγάρι; ρώτησε αυτός".

"Του είπα: Αν μου δώσεις γη, θα κάνω τα πράγματα που πρέπει να γίνουν, αλλιώς θα κόψω το χέρι μου και θα σου το δώσω".

Χρειάστηκε χρόνος, αλλά τελικά ο υπεύθυνος ενέδωσε και τους απέδωσε ένα κομμάτι γης. Σε αυτό, έφτιαξαν το δικό τους σπίτι με τα γυμνά χέρια τους. Μεταξύ άλλων καλλιεργειών, καλλιέργησαν ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο. Έπρεπε να κόβουν τα μακριά, βαριά στελέχη και να τα κουβαλούν στην αγορά.

Σταδιακά, τα άλλα μέλη της οικογένειας ήρθαν για επίσκεψη, ως ένδειξη μιας απρόθυμης αποδοχής και μια μέρα, ένας αδελφός έστειλε το μωρό του για να ζήσει μαζί τους. Το αγόρι έχει μεγαλώσει -το πρώτο από τα οκτώ παιδιά- και θα παντρευτεί σύντομα.

Λίγο καιρό αργότερα, ο αρχηγός του χωριού πήγε από εκεί και προσφέρθηκε να τις καταχωρήσει με όλα τα μέλη ως μια οικογένεια.

Το άλλο ζευγάρι, οι Sot Yun και Sem Eang, πέρασε μια παρόμοια περίοδο αντιρρήσεων της οικογένειας στη δεκαετία του 1980. Μετά την πτώση των κόκκινων Χμερ, οι αδελφοί και αδελφές τους, που είχαν διασκορπιστεί από τους κόκκινους Χμερ, επέστρεψαν στο χωριό. 

"Ο μεγαλύτερος αδερφός μου προσπάθησε να μας χωρίσει," δήλωσε η Sot Yun. "Επέμενε να ζω μαζί του, όχι με τη γυναίκα μου".

Η Sot Yun έπρεπε να πατήσει πόδι. "Είπα στον αδελφό μου, αν έρθω να ζήσω μαζί σας, δε θα έχετε ολόκληρο το σώμα μου, μόνο τα κόκαλα". Η αναφορά έγινε στα απομεινάρια μετά την αποτέφρωση.

Αντιμέτωπος με την ανυποχώρητη στάση της Sot Yun, ο αδελφός υποχώρησε, αλλά το ζευγάρι δεν μπορούσε να είναι σίγουρο ότι μια νέα προσπάθεια δε θα ξαναγινόταν για να τις χωρίσουν. "Έτσι αποφασίσαμε να τεκνοθετήσουμε παιδιά".

* * * * *

Η Sot Yun πρωτογνώρισε τη μέλλουσα γυναίκα της, Sem Eang, το 1976, όταν οι κόκκινοι Χμερ είχαν τον έλεγχο, τρομοκρατώντας ολόκληρο τον πληθυσμό της Καμπότζης. Εκατομμύρια πέθαναν από την πείνα και τις μαζικές εκτελέσεις κατά τη διάρκεια των τεσσάρων ετών της κυριαρχίας τους. Έπρεπε να κρατήσουν μυστική τη σχέση τους επειδή κινδύνευαν οι ζωές τους.

Οι Noy Sitha και Hong Sareun επίσης γνωρίστηκαν το 1976. "Εκείνη την εποχή, σύμφωνα με τους κόκκινους Χμερ, οι άνδρες και οι γυναίκες έπρεπε να ζουν χωριστά, σε ξεχωριστά ανά φύλο σπίτια", εξήγησε η Sitha. Έτσι, ενώ θα μπορούσαν να είναι μαζί, "δεν μπορούσαμε να αφήσουμε τους άλλους να καταλάβουν ότι ήμασταν ζευγάρι. Θα θανατωνόμασταν".

Δυστυχώς, μια μέρα, ένας στρατιώτης των κόκκινων Χμερ είδε μια πράξη τρυφερότητας μεταξύ τους και άρχισε να υποψιάζεται μια παράνομη σχέση. "Εγώ τιμωρήθηκα", είπε η Sitha, "με το να υποχρεωθώ να σκάψω μια τάφρο στο μισό χρόνο.

Αν δεν ολοκλήρωνα αυτήν τη δουλειά, θα θανατωνόμουν".

Προφανώς, τα κατάφερε.

Πιάστηκε για δεύτερη φορά και, για τιμωρία, έπρεπε να πάει σε ένα μικρό λόφο, χωρίς να έχει όλο το διάστημα που παρέμεινε εκεί τίποτα να φάει, εκτός από φύλλα. Αλλά αυτήν τη φορά, οι στρατιώτες έστειλαν και τη Hong Sareun μακριά, ενώ η Sitha ήταν στην τιμωρία.

"Και έτσι μας χώρισαν".

* * * * *

Είναι δύσκολο να ζουν μαζί, συμφώνησαν και τα δύο ζευγάρια. "Αλλά ο μόνος τρόπος είναι να καταλάβουμε η μία την άλλη και να μην τραβούμε πάρα πολύ την προσοχή των άλλων που μιλούν άσχημα για μας," συμβούλευσε η Sot Yun.

"Θέλουμε οι άνθρωποι γύρω μας να σταματήσουν να κάνουν διακρίσεις εναντίον μας", δήλωσε η Noy Sitha. Έφτασε στο σημείο που μπορούσε να κάνει ό,τι ένας άντρας μπορεί να κάνει και αυτή και η σύζυγός της μεγάλωσαν μια οικογένεια. "Το μεγάλωμα των παιδιών είναι μια μεγάλη ευθύνη".

Alex Au

Μετάφραση: LesAndMore

Πηγή: http://www.fridae.asia/

Αναδημοσίευση από: http://actup.org/

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΛΟΓΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΙΕΣ