Menu
23 / 05 / 2017 - 02:24 am
A Site By Your Side
A+ A A-

  • - Κατηγορία: ΔΙΕΘΝΗ

khan 2

Του Σπύρου Πετρίτη *

“... Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ, και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων", όπως θα έλεγε και ο Κεμάλ, που επίσης νόμιζε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο...

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα...

Από τον "Κεμάλ"
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

"Ένας αθώος έφηβος έχει καταδικαστεί σε θάνατο στη Σαουδική Αραβία και δεν θα σταθούμε απλά να κοιτάμε. 13 δικαστές έχουν ήδη επιβεβαιώσει την θανατική ποινή του Αλί Μοχάμεντ αλ-Νιμρ, πράγμα που σημαίνει ότι απομένει μόνο η έγκριση του βασιλιά Σαλμαν. Δεν μπορούμε και δεν θα επιτρέψουμε να συμβεί αυτό", ανέφεραν οι Anonymous, συμμετέχοντας πέρυσι στην εκστρατεία για να αποτραπεί η εκτέλεση του νεαρού καταδικασθέντος σε θάνατο, ο οποίος είναι ανηψιός του σιίτη ιερωμένου σέιχ Νιμρ αλ-Νιμρ, ο οποίος έχει ήδη εκτελεστεί ως "τρομοκράτης", μαζί με συνολικά 47 άτομα, λόγω της οργάνωσης του σιιτικού κινήματος διαμαρτυρίας του 2011 στο ανατολικό τμήμα της Σαουδικής Αραβίας, όπου ζει η σιιτική μειονότητα του σουνιτικού Βασιλείου.

Ο Αλί Μοχάμεντ αλ Νιμρ ήταν μόλις 17 ετών το 2012, όταν συνελήφθη επειδή πήρε μέρος σε διαδηλώσεις στο Κατίφ, στο πλαίσιο των κινημάτων της Αραβικής Άνοιξης! Τόσο ο ίδιος όσο και ο θείος του, καταδικάστηκαν με την κατηγορία ότι ανήκουν σε εγκληματική οργάνωση. Ειδικότερα η καταδικαστική απόφαση κατά του νεαρού ακτιβιστή προβλέπει τον δημόσιο αποκεφαλισμό του, και στη συνέχεια τη σταύρωσή του και την παραδειγματική έκθεση του άψυχου σώματός του σε δημόσια θέα! Η διαφορά με την πρόσφατη περίπτωση στη Γαλλία είναι ότι ενώ στη Γαλλία πρόκειται για ένα ποινικό αδίκημα, στην περίπτωση της Σαουδικής Αραβίας, το ίδιο το κράτος είναι ο δολοφόνος! Ειδικότερα η εκτέλεση του ιερωμένου Νιμρ αλ-Νιμρ, σεβάσμιας μορφής στον χώρο των σιιτών, προκάλεσε κατακραυγή κυρίως στο Ιράν, αλλά και σε όλο τον αραβικό κόσμο, ωστόσο ελέω των πετρελαϊκών εταιρειών και της άριστης σχέσης που έχει το εν λόγω Βασίλειο με τις ΗΠΑ και σύμπασες τις δυτικοευρωπαϊκές χώρες, δόθηκε δυσανάλογα και ανεπίτρεπτα μικρή σημασία από τα ευρωπαϊκά και τα (φιλο)δυτικά μέσα ενημέρωσης, ενώ παράλληλα το ίδιο το κράτος-δολοφόνος δεν υπέστη τις διπλωματικές κυρώσεις, που ίσως θα περιμέναμε – κάθε άλλο!

khan 4

Είναι χαρακτηριστικό ότι παρά την απόφαση της εκτέλεσης του σιίτη ιερωμένου και του 20χρονου, τότε, ανηψιού του, η Σαουδική Αραβία επρόκειτο να αναλάβει την προεδρία του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ! Επιπλέον, ενώ στη Σαουδική Αραβία έχουν συλληφθεί κι εκτελεστεί χιλιάδες σιίτες, με το πρόσχημα της τρομοκρατίας, ύστερα από τις επιθέσεις της Αλ Κάιντα, ο Φρανσουά Ολάντ έχει ήδη από τον περασμένο Μάρτιο απονείμει την ανώτατη τιμητική διάκριση της Γαλλικής δημοκρατίας, το παράσημο της "Λεγεώνας της Τιμής", στον δεύτερο υϊό και διάδοχο του Βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας, Μοχάμεντ Μπιν Ναγιέφ, ο οποίος γεννήθηκε στη Τζέντα το 1959, ενώ από το Νοέμβρη του 2012 είναι επίσης αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός Εσωτερικών του Βασιλείου. Παρ' όλο που η επιχείρηση της παρασημοφόρησης έγινε “εν κρυπτώ”, προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στη Γαλλία, αλλά και διεθνώς, μέσω Twitter. Μέσω tweet εξήγησε και η Γαλλίδα ηθοποιός Σοφί Μαρσό τους λόγους για τους οποίους η ίδια αρνήθηκε να αποδεχθεί την ίδια διάκριση, παραπέμποντας σε άρθρο της στη Le Monde, με τίτλο: “Η Λεγεώνα της Τιμής για τον πρίγκιπα της Σαουδικής Αραβίας. 154 εκτελέσεις τον τελευταίο χρόνο στη χώρα του”, και σημείωσε: “Για αυτό τον λόγο αρνήθηκα τη Λεγεώνα της Τιμής”.

Μάλιστα, η Σαουδική Αραβία έχει κατηγορηθεί πολλάκις για την έμμεση χρηματοδότηση τζιχαντιστικών οργανώσεων, μεταξύ αυτών και του λεγόμενου "Ισλαμικού Κράτους", ενώ σε απόρρητο έγγραφο, η πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Χίλαρυ Κλίντον – η οποία προκάλεσε σάλο όταν πρόσφατα, στο πλαίσιο της προεκλογικής "κούρσας" της διαδοχής της αμερικανικής προεδρίας, παραδέχτηκε δημόσια ότι οι ίδιες οι ΗΠΑ χρηματοδότησαν την Αλ Κάιντα κατά την ψυχροπολεμική περίοδο – παρουσιάζει τη Σαουδική Αραβία ως βασικό χρηματοδότη των Τζιχαντιστών. Παρ' όλα αυτά, η κρατική τηλεόραση της Σαουδικής Αραβίας δεν δίστασε να μεταδώσει την είδηση της πολιτικής εκτέλεσης των 47 σιιτών προβάλλοντας πλάνα από τις επιθέσεις της Αλ Κάιντα, ενώ ο μεγάλος μουφτής της Σαουδικής Αραβίας, Σεΐχης Αμπντουλαζίζ Αλ αλ-Σέιχ, υποστήριξε ότι οι εκτελέσεις ήταν δίκαιες. Η Σαουδική Αραβία εμφανίζεται όμως, σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Αμνηστίας, να "ανταγωνίζεται" το Ιράν σε αριθμό εκτελέσεων για λόγους θρησκευτικούς, στην ουσία πολιτικούς.

Οι υποστηρικτές του Νιμρ αλ-Νιμρ θεώρησαν ότι εκείνος ήταν απλά και μόνο ένας πασιφιστής, που αγωνίστηκε για την αναγνώριση των δικαιωμάτων της σιιτικής μειονότητας, ενώ το σαουδαραβικό καθεστώς χρησιμοποίησε την τρομοκρατία ως πρόσχημα για να εκτελέσει τον Νιμρ και γενικότερα για να τρομοκρατήσει τους αντικαθεστωτικούς κι εν γένει μειονοτικούς πληθυσμούς, σε μία προσπάθεια να δημιουργήσει μία διαρκή "κατάσταση εξαίρεσης" κατά τα πρότυπα των δυτικών κρατών, που μάλλον "κόπτονται" περισσότερο όταν ένας και μόνο χριστιανός ιερέας δολοφονείται (κι όχι εκτελείται, διότι πρόκειται για έναν παραπλανητικό όρο) από έναν μεμονωμένο πιστό του Ισλάμ, παρά όταν 47 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων κι ένας επιφανής ιερέας άλλου δόγματος, εκτελούνται με κάθε επισημότητα κάπου εκεί, στα βάθη της Ανατολής - “... Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ, και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων", όπως θα έλεγε και ο Κεμάλ, που νόμιζε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο...

khan 3

Είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό πως όσοι αναφερόμαστε σε αυτά τα γεγονότα, όταν γίνονται ειδεχθή εγκλήματα σε βάρος λευκών χριστιανών στη Δύση, και ιδιαίτερα η δολοφονία ενός ιερέα, θέλουμε να πούμε απλά ότι η βία φέρνει βία, δεν υπάρχει όμως μεγαλύτερη βία από την άρνηση του βιώματος της συστημικής καταπίεσης ιδιαίτερα των μαύρων μουσουλμάνων στις χώρες της δύσης. Το δικό μου κοινωνικό προνόμιο, το οποίο μου εξασφάλισε η οικογένεια και κατ' επέκταση η κοινωνία στην οποία ανατράφηκα, δεν με καθιστά ένοχο, καθώς ούτως ή άλλως δεν το επέλεξα. Ένοχο όμως θα με καθιστούσε το να μιλήσω για “αντίστροφο ρατσισμό” από τους μαύρους μουσουλμάνους, διότι είναι άλλο το μίσος όταν αυτό στοχοποιεί μια ομάδα ανθρώπων που καταπιέζονται συστημικά, και άλλο όταν στοχοποιεί την κοινωνικά επικρατούσα ομάδα.

Παρ' όλο που το μίσος πάντα φέρνει τον όλεθρο, είναι σημαντικό να αξιολογούμε πάντα την αιτία του μίσους, τι το προκάλεσε δηλαδή: Το προκάλεσε η περιθωριοποίηση μιας ολόκληρης ομάδας ανθρώπων από την κοινωνία, που τους καθιστά εξιλαστήριο θύμα σε οποιαδήποτε κρίση, όπως συνέβη πρόσφατα με τις δήθεν “οροθετικές ιερόδουλες” έμπνευσης Λοβέρδου, ή κατά το μεσαίωνα με τα πογκρόμ κατά των Εβραίων, που θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για τις επιδημίες της πανώλης στις δυτικοευρωπαϊκές χώρες; Ή απλά οι θύτες αποτελούν μέλη αυτών των καταπιεσμένων ομάδων, που υπό το βάρος της καταπίεσης και της περιθωριοποίησής τους φτωχοποιήθηκαν ανελέητα, γκετοποιήθηκαν και έγιναν μικροεγκληματίες για να επιβιώσουν, ή απάντησαν στη βία με βία, όπως συμβαίνει με τις μεγάλες μάζες του Αφροαμερικανικού πληθυσμού;

Παρ' όλο που σε έναν ιδανικό κόσμο δεν θα έπρεπε να έχει θέση καμία βία, ένα ηθικολογικό κήρυγμα της καταδίκης της βίας “από όπου κι αν προέρχεται” θα ήταν άδικο, όπως ακριβώς και η κάθε πολιτική θέση που τηρεί ίσες αποστάσεις από τα οποιαδήποτε δήθεν “δύο άκρα”, είτε αυτά είναι η ακροδεξιά και η δήθεν “ακροαριστερά” ή/και ο αντιεξουσιαστικός χώρος, είτε είναι η βία/αυθαιρεσία της αστυνομίας κατά των μη προνομιούχων ομάδων και η “απάντηση” σε αυτή τη βία από μέλη των ομάδων αυτών, είτε ακόμη και ο αντισημιτισμός ως ιδεολόγημα και ο σιωνισμός, η βία του λευκού και χριστιανικού προνομίου και οι εξεγέρσεις της “Μαύρης Δύναμης” και των #BlackLivesMatter, ή οι δολοφονίες λευκών αστυνομικών, τη στιγμή που και οι υψηλόβαθμοι μαύροι αστυνομικοί και άλλοι “έγχρωμοι” άνθρωποι σε θέσεις με κύρος στην αμερικανική κοινωνία δεν παύουν να βιώνουν το ρατσισμό και κανείς δεν ενδιαφέρεται, και το οποιοδήποτε άλλο κοινωνικά άνισο δίπολο.

Θεωρώντας ότι εξαρτάται από εμάς αν ποτέ θα σταματήσει αυτός ο κύκλος της βίας, ως μέλη της επικρατούσας ομάδας, κι ότι εφόσον παλεύουμε για την ισότητα οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι το σώμα ενός Σαουδάραβα ακτιβιστή που απειλείται με δημόσια εκτέλεση και σταύρωση έχει πολύ λιγότερη σημασία από το δικό μας, κι ότι μία τέτοια παραδοχή δεν μας μειώνει παρά αντίθετα μας τιμά, δηλώνω απλά ότι επιθυμώ να χρησιμοποιήσω το προνόμιό μου στην προσπάθεια για την ισότητα. Η ισότητα μπορεί να υπάρχει ως γραπτή αναφορά στη σύμβαση του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά έχουμε πολύ δρόμο ακόμα μέχρι να διερωτηθούμε αν πλησιάζουμε καν σε αυτό το στόχο. Με ενδιαφέρει να είμαι το αντίβαρο, καθώς η οποιαδήποτε αλλαγή θα έρθει μόνο όταν γίνει κοινή συνείδηση ότι δεν είμαστε όλοι “άνθρωποι”, με την έννοια ότι το ανθρωπιστικό ιδεώδες είναι κι αυτό μια κοινωνική κατασκευή, αλλά εφόσον δεν έχουμε όλοι τα ίδια δικαιώματα στην κοινωνία, υπάρχουν περισσότερο και λιγότερο “άνθρωποι”.

Θεωρώ επίσης σημαντικό να μη φτάσουμε στο σημείο τα γελοία κι ανόητα ισλαμοφοβικά κι εν γένει ξενοφοβικά μυθεύματα για τους μουσουλμάνους πρόσφυγες στη δική μας χώρα, τα οποία κυκλοφορούν στο διαδίκτυο ως hoax, να επαληθευτούν. Κι αυτό επειδή με ενδιαφέρει η ειρηνική συνύπαρξη, αλλά ζω όχι στο σουνιτικό Βασίλειο, αλλά σε μια δημοκρατική χώρα όπου και η δική μου φωνή θα έπρεπε να εισακουστεί, αν θέλουμε να είμαστε ακριβοδίκαιοι και αν ενδιαφερόμαστε πραγματικά να σβήσει το μίσος πανταχόθεν και να ανθίσει η αγάπη! Άλλωστε, σύμφωνα με τον ίδιο τον προφήτη Μωάμεθ, και άρα το Ορθόδοξο Ισλάμ, η μεγαλύτερη μάχη ενός Τζιχαντιστή θα έπρεπε να είναι ο αγώνας κατά του κακού μέσα του, ένα δίδαγμα που αρμόζει εξίσου σε έναν καλοπροαίρετο πιστό του Ορθόδοξου Χριστιανού δόγματος.

Όπως σημειώνει στο άρθρο του με τίτλο: Λόγος: Το καλό πρόσωπο του Ισλάμ, και υπότιτλο: “Μια μικρή απάντηση στην τυφλή και ανιστόρητη ισλαμοφοβία”, ο blogger Αναγνώστης Λασκαράτος: “Tο Ισλάμ όπως και ο Χριστιανισμός έχουν δυο όψεις, την καλή και την κακή, ανάλογα με το ποιος ερμηνεύει τα ιερά τους βιβλία και σε ποιο μέρος του κόσμου. Στην Ελλάδα οι φανατικοί ορθόδοξοι πιστοί δεν είναι σε θέση να δουν πόσο ταυτίζονται σε αμάθεια, φανατισμό και μίσος με τους Αγιατολάχ, τους Ταλιμπάν, τη Χαμάς, στον τρόπο που βλέπουν τη Δημοκρατία, το Θεό, τον άνθρωπο και τον Άλλο. Οι οργανωμένες θρησκείες, σαν καλές επιχειρήσεις που είναι, παίρνουν τη μορφή του πολιτιστικού τους περιβάλλοντος, κάνοντας ομόθρησκες κοινότητες του ίδιου δόγματος διαφορετικών γεωγραφικών χώρων να φαίνονται σαν να ασπάζονται διαφορετικές θρησκείες”.

khan

Το φωτεινό παράδειγμα της Noor Inayat Khan (1914-1944), η οποία συνελήφθη τον Οκτώβρη του 1943 από την Γκεστάπο και τελικά δολοφονήθηκε το Σεπτέμβρη του επομένου έτους στο Νταχάου για την αντιναζιστική της δράση και τον αγώνα της προς όφελος των διωκόμενων Εβραίων, ένα από τα πολλά παραδείγματα των μουσουλμάνων που θυσιάστηκαν στον αγώνα τους κατά του αντισημιτισμού στην Ευρώπη, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ας μείνει για πάντα στη μνήμη μας, και ιδιαίτερα στη σημερινή πολιτική συγκυρία, όπου παρ' όλο που δεν έχει καθόλου υποχωρήσει ο αντισημιτισμός, η ισλαμοφοβία τείνει να αποτελέσει ένα εξίσου ή και περισσότερο έντονο κοινωνικό πρόβλημα.

Η εικόνα που συνοδεύει το άρθρο, είναι μία από τις αναρίθμητες, που απαντούν στους ισλαμοφοβικούς μύθους, προβάλλοντας αυτό το καλό πρόσωπο, εκείνο που μας ενώνει και δεν μας διαχωρίζει, υποκρύπτοντας τις διαχρονικές πολιτικές σκοπιμότητες πίσω από κάθε ιερό πόλεμο. Περισσότερες από αυτές τις εικόνες, στον σχετικό τοίχο από τον λογαριασμό μου στο Pinterest: Muslim Solidarity - Against Islamophobia!

I am a Greek atheist and i fight against islamophobia!
#MuslimLivesMatter, #BlackLivesMatter, #NoHateSpeech, #Nohate, #NeverAgain

* Ο Σπύρος Πετρίτης είναι θεατρολόγος. Κατά το σχολικό έτος 2015-2016 δίδαξε το μάθημα της Θεατρικής Αγωγής στη δημόσια Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.

Περισσότερα στο προσωπικό ιστολόγιό του: http://loving2write.weebly.com, καθώς και στην ολοκαίνουργια σελίδα του στο Facebook

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΛΟΓΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΙΕΣ