Menu
20 / 08 / 2019 - 05:49 pm
A Site By Your Side
A+ A A-

kypseli-view

Ευγενία Μπόζου

«Ζούμε όλοι στα υπόγεια, όμως μερικοί από εμάς κοιτάνε τ' αστέρια». Και κάπως έτσι, παραφράζοντας τον Όσκαρ Ουάιλντ, μέσα στο μυαλό μου συνέχιζα να κόβω βόλτες στους δρόμους της Κυψέλης.

Με την προσοχή μου στραμμένη λίγα μέτρα κάτω από τα πόδια μου, σε έναν σχεδόν κρυμμένο υπόγειο κόσμο, που ζει, ανασαίνει, ελπίζει, κοιμάται, ξαγρυπνάει, προσεύχεται, περιμένει, κάνα δυο ορόφους κάτω από τη γη. Εκεί που οι περισσότεροι από μας δεν θα διανοούνταν ούτε καν να ζήσουν πόσο μάλλον να ονειρευτούν. 

Δεν ξέρω αν σε άλλη γειτονιά της πόλης υπάρχουν πιο ζωντανά, πιο «φωτεινά», πιο πολύβουα υπόγεια. Τα υπόγεια της Κυψέλης όμως, που είτε παρέμεναν αδειανά είτε χρησίμευαν για αποθήκες, κατοικήθηκαν και συνεχίζουν να κατοικούνται ευρέως από μετανάστες. Και εκεί που κανονικά θα έβλεπες εμπορεύματα ή κούτες ή παρκαρισμένα αυτοκίνητα, σήμερα βλέπεις ανθρώπους.

Έτσι, περπατάς και κάτω από τα πόδια σου, έρχονται μυρωδιές, από τα φαγητά που μαγειρεύουνε. Κάρυ, γαρύφαλλο, εξωτικά μπαχαρικά, κρεμμύδια και σκόρδα σε ποσότητες αβάσταχτες για όποιον δεν έχει συνηθίσει. Ανάλογα με την ώρα, ακούς παιδικές φωνές, ή ροχαλητά, μουσικές σε γλώσσες ακαταλαβίστικες. Οικογένειες μπροστά στο αχνό φως της τηλεόρασης. Και το καλοκαίρι, που όλα τα παράθυρα μένουν ανοιχτά μπορείς να τους δεις να προσεύχονται ή να δειπνούν
ή να κοιμούνται ή να μαλώνουν, πάντα σε κοινή θέα αφού τα παράθυρά τους είναι στον δρόμο.

Τα ξεχωρίζω τα σπίτια αυτά, για το μεράκι που βάζουν οι άνθρωποι που τα κατοικούν, να στολίσουν αυτά τα παράθυρα, με κουρτινάκια ή γλάστρες ή λούτρινα ζωάκια. Μικροπράγματα, που εκφράζουν αυτή την ανθρώπινη ανάγκη για προκοπή, για να αποκτήσουν αυτό που λέμε «σπιτικό».

Τα ξεχωρίζω όμως πάνω απ' όλα για όλους τους συμβολισμούς που φέρουν. Υπογραμμίζουν τη μεγάλη αδικία που υφίστανται στην πλειονότητά τους οι μετανάστες. Ρωτώντας γιατί ενώ υπάρχουν τόσα άδεια σπίτια στην Κυψέλη πηγαίνουν στα υπόγεια, πήρα μια απάντηση που δεν περίμενα.

«Όταν είσαι μετανάστης, είναι πιο εύκολο να βρεις δουλειά από το να βρεις σπίτι. Δεν μένουμε στα υπόγεια από αδυναμία να πληρώσουμε ένα καλύτερο σπίτι. Όμως, οι ιδιοκτήτες σχεδόν πάντα ζητάνε πιο υψηλά ενοίκια από τους μετανάστες! Με τα χρήματα που δίνει ένας μετανάστης για το υπόγειο ένας Έλληνας θα νοίκιαζε κανονικό διαμέρισμα σε όροφο», μου εξηγεί ένας κάτοικος υπογείου από την Αφρική. Και φυσικά οι ιδιοκτήτες που διαφορετικά θα τα νοίκιαζαν για αποθήκες ή θα τα είχαν κλειστά, ευεργετούνται από ένα έξτρα εισόδημα.

Υπάρχει και ένας ακόμη, σκληρός συμβολισμός: λες και αυτοί οι άνθρωποι που ήρθαν ως εδώ για να κάνουν μια νέα αρχή, πρέπει να αρχίσουν από τα χαμηλά (και να παλέψουν, με μικρές πιθανότητες να φτάσουν κάποτε τα εγγόνια τους στα ...ρετιρέ). Λες και τα υπόγεια αυτά είναι το πρώτο στάδιο για να μπουν στην ελληνική κοινωνία.

Σε έναν φίλο μου Αφρικανό αρέσει πάντοτε να λέει ότι στα υπόγεια μπορούν να καθρεφτιστούν διάφορες καταστάσεις. Και φέρνει το παράδειγμα του Σουδανού που κάποτε αγόρασε φθηνά ένα υπόγειο, καθώς ήταν ακατάλληλο για κατοικία, λόγω ζημιών από τους σεισμούς. Με τα χρόνια ο ίδιος έφυγε από εκεί, «ανέβηκε» τόσο όροφο όσο και οικονομικό επίπεδο, και τώρα το νοικιάζει πανάκριβα σε άλλους μετανάστες. Είναι ένα παράδειγμα, πώς και οι ίδιοι μπαίνουν στο χορό της εκμετάλλευσης και από θύματα γίνονται θύτες.

Κι όμως σε αυτά τα υπόγεια, που τα πλημμυρίζουν οι βροχές, που δεν τα βλέπει ποτέ ο ήλιος, έχουν βρει στέγη άλλες διαδικασίες που ζεσταίνουν εκατοντάδες ζωές και που ξεπερνούν την απλή κάλυψη των βασικών αναγκών. Η Κενυατική κοινότητα έχει τα γραφεία της σε υπόγειο, όπως και της Σιέρα Λεόνε. Εκεί φιλοξενούνται γιορτές, συγκεντρώσεις, συζητήσεις. Είναι στέκια και τόποι συνάντησης για την αφρικανική κοινότητα. Αλλά και χώροι όπου τα παιδιά μπορούν να μάθουν τη μητρική τους γλώσσα ή να διδαχθούν θρησκευτικά. Ένα σύγχρονο «κρυφό σχολειό» για τους μετανάστες.

Λένε πως η Κυψέλη είναι μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές του πλανήτη. Και ίσως να είναι. Ό,τι απέμεινε από την παλιά αθηναϊκή αστική τάξη, μικροαστοί, μικρέμποροι, φοιτητές, μετανάστες όλων των εθνοτήτων και προελεύσεων και χρωμάτων και αρωμάτων, οικογένειες και «άνθρωποι μονάχοι», εύποροι και πάμπτωχοι, καλλιτέχνες, διανοούμενοι. Θέατρα και παρηκμασμένα μπιλιαρδάδικα και γκλαμουράτες καφετέριες στη Φωκίωνος. Η κατάληψη στην Παλιά Δημοτική Αγορά (2010) - ένα ζωντανό κύτταρο πολιτισμού και ανθρώπινης αλληλεγγύης. Η Αλεπότρυπα και το Άλσος. Οι ακάλυπτοι των πολυκατοικιών. Τα πολωνέζικα μπακάλικα και τα αφρικάνικα κομμωτήρια. Τα συσσίτια της εκκλησίας, τα παλιά μαγειρεία, τα μοδιστράδικα, οι φούρνοι, τα αμέτρητα μικρομάγαζα. Οι ασφυκτικά στοιβαγμένες στη σειρά πολυκατοικίες και τα νεοκλασικά ή τα πανέμορφα αρχιτεκτονήματα του μοντερνισμού. Τα στενά με τα ονόματα από όλα τα νησιά. Όλα αυτά είναι η Κυψέλη.

Ας μην ξεχνάμε τα υπόγειά της.

Πηγή: http://konteiner.gr/konteiner/K3.pdf

gay, γκέι, ομοφυλόφιλος, ομοφυλόφιλη, λεσβία, ομοφυλόφιλοι, ομοφυλόφιλων, λεσβίες, τρανσέξουαλ, τρανς, αμφιφυλόφιλοι, LGBT, ΛΟΑΤ, ομοφοβία, γνωριμίες, φύλο, σεξουαλικότητα, πορνεία, σεξουαλικός, γυναίκα, ομοφυλοφιλία, λεσβιακή

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΛΟΓΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΙΕΣ