Menu
20 / 08 / 2019 - 05:03 pm
A Site By Your Side
A+ A A-

you-to

Το να γνωστοποιήσουμε το σεξουαλικό προσανατολισμό μας συχνά παρουσιάζεται ως κάτι όχι μόνο που κάνει καλό σε εμάς, αλλά και ως πολιτικό μας καθήκον. Είναι όμως ρεαλιστικό να υποθέσουμε πως μπορούμε να το λέμε πάντα, οπουδήποτε βρισκόμαστε;

Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που παίζουν ρόλο

Η ικανότητά μας να το λέμε εξαρτάται από το πώς αισθανόμαστε, ποιο περιμένουμε το αποτέλεσμα να είναι και πόσο σημαντικό είναι εκείνη την στιγμή. Θέλω να πω, ας το παραδεχτούμε, πραγματικά θέλουμε να διορθώνουμε τον κάθε πωλητή που υποθέτει ότι η κοπέλα μας είναι η αδελφή μας, η κόρη, η μητέρα, ή 'απλά' μια φίλη; Ξέρω πως όχι. Ωστόσο, έχει υπάρξει σημαντικό για μένα να ρωτώ για τις συζυγικές παροχές για το ίδιο φύλο, όπου έχω εργαστεί.

Δεν είναι όλοι οι χώροι εργασίας και οι οικογένειες ίδιοι και ίδιες, ωστόσο και ορισμένοι από τους σημερινούς κινδύνους είναι μεγαλύτεροι από ό,τι άλλοι. Όποιος λέει ότι πρέπει να είμαστε ανοιχτοί παντού, είτε δεν κατανοεί τους πιθανούς κινδύνους που υπάρχουν, ή δεν έχει παρενοχληθεί, εκδιωχθεί, υπάρξει αποκλεισμένος για μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν έχει χάσει τη δουλειά του, ή δεν έχει απειληθεί η ζωή του.

Το να αποκαλυπτόμαστε είναι σημαντικό 

Το να αποκαλύπτουμε το σεξουαλικό προσανατολισμό μας, είναι σημαντικό. Είναι ζωτικής σημασίας για την προβολή μας στον κόσμο και την ακεραιότητά μας. Όταν δε μιλάμε, μπορεί να αισθανθούμε άβολα ή ντροπή, σα να κρύβουμε κάτι κακό, ή να λέμε ψέματα σχετικά με το ποιοι είμαστε. Όσο περισσότερο το γνωστοποιούμε, τόσο περισσότερο αντιστεκόμαστε στη μερικές φορές συντριπτική αρνητικότητα προς την ύπαρξή μας. Χρειαζόμαστε μια ορατή και ηχηρή παρουσία για να απαντήσουμε στην ομοφοβική αντίδραση. Αλλά δε νομίζω ότι αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να αισθανόμαστε ένοχοι αν δεν το λέμε παντού ανά πάσα στιγμή.

Υπάρχουν ρίσκα

Νομίζω ότι είναι σημαντικό ότι εμείς οι λεσβίες καταλαβαίνουμε -και όχι μόνο εγκεφαλικά- γιατί κάποιες από εμάς δεν αποκαλύπτονται, ή μπορεί να το κάνουν μόνο σε ορισμένους τομείς της ζωής τους. Αυτό ισχύει κατά πάσα πιθανότητα για όλες μας κάποιες φορές. Υπάρχουν πραγματικές απειλές εκεί έξω, όπως το να απολυθούμε, να χάσουμε την οικογένεια ή τον κοινωνικό περίγυρο, τα παιδιά να τίθενται σε κίνδυνο, επίσης υπάρχει η παρενόχληση, η βία και η απώλεια οικονομικής υποστήριξης. Μπορεί να είναι το καλύτερο πράγμα να κάνει κάποια μια συνειδητή επιλογή να μην το γνωστοποιεί σε μια δεδομένη κατάσταση, διότι θα μπορούσε να θίξει τη φυσική ή συναισθηματική της ασφάλεια και αυτό δεν είναι απλά αποδεκτό, αλλά συνιστάται.

Όλοι και όλες επηρεαζόμαστε από την ομοφοβία

Ακόμα και αν είμαστε σε θέση να το γνωστοποιούμε στην εργασία μας, στις οικογένειες και τους φίλους μας και σε δημόσιους χώρους, επηρεαζόμαστε από την απειλή της ομοφοβίας. Εξάλλου, αν δεν συμπεριφερόμαστε πάντα όσο ελεύθερα όπως θα κάναμε σε έναν κόσμο απαλλαγμένο από την ομοφοβία, λογοκρίνουμε εμείς τον εαυτό μας, ίσως χωρίς καν να το συνειδητοποιούμε. Ακόμη και λεσβίες που κάνουν μια δήλωση με το να είναι εντελώς ανοιχτές, κάτι που ομολογώ ότι μερικές φορές κάνω και εγώ, αντιδρούν στην ομοφοβία και όχι μόνο με αυτό που είναι.

Εκτός από τους εξωτερικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουμε, όλες επηρεαζόμαστε από το ανηλεές ομοφοβικό κλίμα από τις οικογένειες, τη θρησκεία, τα σχολεία, τον πολιτισμό, τα μέσα ενημέρωσης, κλπ. Αυτά έχουν σωρευτικό αποτέλεσμα για το πώς αισθανόμαστε για τον εαυτό μας. Για παράδειγμα, ορισμένες λεσβίες αισθάνονται ανασφαλείς σχετικά με την εγκυρότητα της σεξουαλικότητάς τους. Αυτό βγάζει νόημα σε ένα πλαίσιο όπου είναι πολύ λίγα, εάν υπάρχουν, τα μοντέλα που επιβεβαιώνουν τη σεξουαλικότητά μας και που μας λένε ότι το να είσαι λεσβία δεν είναι απλώς εντάξει, αλλά είναι φανταστικό. Οι περισσότερες λεσβίες περνούν κάποιο χρονικό διάστημα με εσωτερικευμένη ομοφοβία. Πρέπει να βρούμε τρόπους για να μιλήσουμε γι 'αυτό, συμπεριλαμβανομένου πώς επηρεάζεται η ιδιωτική ζωή μας  στην κρεβατοκάμαρα. Ακριβώς επειδή είμαστε έξω από το πεδίο των ομοφοβικών, δε σημαίνει ότι μπορούμε ξαφνικά να σταματήσουμε τις συνέπειες.

Πρέπει να διαλέξουμε

Δεν είναι πάντα σαφές τι πρέπει να κάνουμε για να αποκαλυφθούμε. Μερικές φορές ο φόβος μας, μας λέει ότι υπάρχει κίνδυνος μπροστά και πρέπει να είμαστε προσεκτικές και να προστατευθούμε. Αυτό είναι ένα έξυπνο πράγμα που πρέπει να ακούμε. Άλλες φορές, ο φόβος εμποδίζει το δρόμο μας και δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος. Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειαζόμαστε να βρούμε έναν τρόπο να δράσουμε ή να μιλήσουμε πέρα από το φόβο μας. Όταν μιλάμε, ακόμα και όταν φοβόμαστε, αισθανόμαστε πάρα πολύ ισχυρότερες και καλύτερα για τους εαυτούς μας. Αλλά όταν αποκαλυπτόμαστε όταν δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για εμάς, αισθανόμαστε πίεση ή δυσαρέσκεια γι' αυτό. Το κόλπο είναι να καταλαβαίνουμε τη διαφορά. Αντί να υποθέτουμε ότι είναι πάντα καλύτερο να ανοιγόμαστε, ας βοηθήσουμε η μία την άλλη να αντιληφθούμε τις διαφορές ανάμεσα σε όταν δεν θα μας χρησιμεύσει να μιλήσουμε και όταν ο φόβος μας είναι ο έλεγχος και η φίμωσή μας.

Μετάφραση: LesAndMore

Πηγή: www.KaliMunro.com

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΛΟΓΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΙΕΣ