Menu
06 / 08 / 2020 - 06:38 pm
A Site By Your Side
A+ A A-

contentsegment_16698123w450_h_r0_p0_s1_v1jpg

Πώς λοιπόν αφυπνίστηκε η μεταπολεμική ελληνική κοινωνία; «Με τον Κουν, τον Τσαρούχη και τον Χατζιδάκι», σημειώνει ο Κουμανταρέας, «που ξεκινώντας από την ομοφυλοφιλία τους, αλλά χωρίς να την υψώσουν σημαία, ανέβασαν τον κοινό λαϊκό άνθρωπο, τα ντέρτια του,

τα τραγούδια του, τον ψυχισμό του και τον έφεραν από τις λαϊκές γειτονιές στα καλά σπίτια του Κολωνακίου». Αλλά και με τους συγγραφείς «της Πλατείας Βικτωρίας, της Κυψέλης, της Πατησίων», οι οποίοι από τις αρχές του ΄60 «επικοινωνήσαμε με μια κάστα ανθρώπων που ήσαν ώς τότε εξοβελισμένοι από την κουλτούρα μας». Το αριστερό κίνημα «συνέβαλε κι αυτό, διατηρώντας όμως παράλληλα την ξύλινη γλώσσα και τις παρωπίδες για κάθε είδους παρέκκλιση, ιδεολογική ή σεξουαλική». Ποια είναι η σημασία της έμπνευσης; «Το μόνο που ξέρω», γράφει, «είναι πόσο λίγο κρατάει και πόσο επισφαλές είναι να αφήνεσαι στον Πήγασό σου αστόχαστα.

Πρέπει, όπως έλεγε η μάνα μου, να λειώσεις πολλά παντελόνια». Τι κάνει παλιομοδίτη έναν συγγραφέα; Εδώ απαντά θαρραλέα, εξετάζοντας την περίπτωση του εκλεκτού Γιώργου Ιωάννου: την περιχαράκωσή του στη γενέθλια πόλη (Θεσσαλονίκη), το υπαινικτικό ύφος του, τη ραθυμία των ηρώων του σε μια εποχή που οι αναγνώστες είναι εθισμένοι στην ταχύτητα, τη διαχείριση της ομοφυλοφιλίας του, τον σχολαστικισμό του κ.ο.κ. Τι κάνει ένα έργο να αντέχει στον χρόνο; «Το διφορούμενο και όχι το ασαφέςαυτό δηλαδή που δίνει περιθώρια ερμηνείας στον αναγνώστη».

Πηγή: http://www.tanea.gr/

ΑΓΓΕΛΙΕΣ