Menu
20 / 02 / 2018 - 07:42 am
A Site By Your Side
A+ A A-

  • - Κατηγορία: ΜΟΥΣΙΚΗ

no-clear-mind

Μαντζάνας Θάνος

"Εγκεφαλική κατάσταση που παρατηρείται σε μια ομάδα ατόμων όταν το πλήθος ιδεών που δημιουργούνται στο εσωτερικό της υπερβαίνει τις όποιες συλλογικές δυνατότητες επεξεργασίας και εκτέλεσης.

Συχνά συνοδεύεται από αδυναμία πραγματοποίησης έως και απλών καθημερινών δραστηριοτήτων λόγω μιας αέναης έλξης προς το καινούριο". Αυτός είναι ο ορισμός της διανοητικής κατάστασης από την οποία οι No Clear Mind πήραν το όνομά τους αλλά ευτυχώς η μουσική τους κάθε άλλο παρά αφήνει την αίσθηση ότι δημιουργείται ούτε στο ελάχιστο υπό το κράτος της! Ο αρχικός πυρήνας των No Clear Mind ήταν o κιθαρίστας, πιανίστας και προγραμματιστής των ηλεκτρονικών Βασίλης Ντοκάκης και ο κιθαρίστας Λευτέρης Βολάνης (οι ίδιοι μοιράζονται και τα, όχι και πάρα πολλά, φωνητικά των κομματιών τους) και συμπληρώθηκε από τον κιμπορντίστα Δημήτρη Παγίδα, τον μπασίστα Μπάμπη Θεοχάρη και τον ντράμερ Κώστα Χαλιώτη. Η παραγωγή του ντεμπούτου album του αθηναϊκού κουιντέτου "Dream Is Destiny" to 2009 χρηματοδοτήθηκε από τους ίδιους και η ψηφιακή διάθεσή του γινόταν επί πάρα πολύ καιρό δωρεάν αλλά σίγουρα δεν ήταν αυτός ο λόγος που κυριολεκτικά έκανε ρεκόρ από downloads.

Όσο καλό όμως και αν ήταν αυτό το πρώτο βήμα των NCM δεν μας είχε προετοιμάσει για τον σχεδόν αριστουργηματικό δεύτερο δίσκο τους που κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό από την εν Πάτρα εδρεύουσα Inner Ear. Έργο στο μεγαλύτερο μέρος του οργανικό, πολυσύνθετο και πολυεπίπεδο, με μνήμες από το progressive rock, την μετα-folk, την ψυχεδέλεια αλλά και την πιο βαθιά μελωδική πλευρά της λόγιας ελληνικής μουσικής, το "Mets" μετέρχεται μεν των κωδίκων του post rock αλλά για να καταλήξει σε κάτι σχεδόν απόλυτα προσωπικό, μια ηχητική εμπειρία που υποβάλλει αλλά ποτέ δεν επιβάλλει στο μυαλό του ακροατή μια σειρά από μαγευτικές εικόνες καθώς τον παρασύρει σε ένα ταξίδι αισθήσεων μα και σκέψεων. Και είναι αυτό ακριβώς το στοιχείο της έντονης σκέψης και της βασάνου σε αυτήν στην οποία υποβάλλουν τα πάντα εκείνο που κυριαρχεί ακόμα και στον τρόπο που μιλούν, απόδειξη για αυτό (αλλά και του απόλυτα δημοκρατικού τρόπου που λειτουργούν) είναι ότι αν και δεν ήταν όλα τα μέλη της - τόσο διαφορετικής από τις περισσότερες άλλες ελληνικές! - μπάντας παρόντα σε αυτή τη συνέντευξη επέμεναν οι θέσεις τους να καταγραφούν ως αταλάντευτα συλλογικές...

Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα

* Η μουσική σας περιγράφει βιωματικά τη διανοητική κατάσταση στην οποία αναφέρεται το όνομα σας ή την παρατηρεί καθώς διακατέχει άλλους;

Το όνομά μας περιγράφει κυρίως εμάς ως ομάδα και το πώς λειτουργούμε δίχως αυτή η διαδικασία να ισχύει κατ' ανάγκη και για την ίδια μας την μουσική. Ειδικά όταν δουλεύουμε πάνω σε καινούριο υλικό αναπτύσσεται μεταξύ μας ένα είδος δημιουργικής εντροπίας που μόνον αφού βάλουμε κάποια στιγμή ένα τέλος αρχίζει να καταλαγιάζει.

* Πιστεύετε ότι η οργανική μουσική είναι πλέον κατάλληλη για να συλλάβει αυτή τη διανοητική κατάσταση ή αντίθετα τα λόγια/στίχοι είναι πολύ φτωχά και αδύναμα για να την αποτυπώσουν;

Επιλέγουμε κάθε φορά την τεχνοτροπία που εξυπηρετεί καλύτερα τις αρχικές μας προθέσεις. Πάντως η οργανική μουσική δίνει στον ακροατή χώρο για σκέψη, του επιτρέπει να "αφαιρεθεί" από το περιβάλλον του καθώς εγείρει τη φαντασία.

* Αυτή η κατάσταση του "μυαλό εν συγχύσει" προκαλείται μόνον από τις σχέσεις και τις επαφές μας με μεμονωμένους άλλους ανθρώπους ή μπορεί και να οφείλεται σε πιο γενικευμένους και εξωγενείς παράγοντες όπως η κοινωνία και άλλοι; Αν ισχύει το δεύτερο ποιοι είναι εκείνοι που έχουν αυτή τη συνέπεια για εσάς προσωπικά;

Σε εμάς κατά κύριο λόγο συμβαίνει το δεύτερο... Ειδικά τελευταία βρισκόμαστε σε βαθιά σύγχυση ως προς το ποιοι είμαστε και πού πάμε, τέτοια πράγματα. Μας μπερδεύει κυρίως η αδικαιολόγητη βλακεία που θριαμβεύει γύρω μας και το ποια βήματα θα πρέπει να κάνουμε ως άνθρωποι.

* Τι συμβαίνει όμως όταν το No Clear Mind γίνεται Nuclear Mind όπως σωστά και εύλογα το έθετε ο τίτλος ενός κομματιού του πρώτου δίσκου σας;

Δεν συμβαίνει πολύ συχνά αυτό. Καλώς η κακώς για εμάς η μουσική λειτουργεί ως ασπίδα απέναντι στο περιβάλλον μας. Αντί να εξωτερικεύουμε αδιακρίτως τα όποια "πυρηνικά" συναισθήματα στους γύρω μας προσεγγίζουμε μέσω της μουσικής μια ιδεατή συναισθηματική κατάσταση. Ενδεχομένως αυτός να είναι και ο λόγος που αρκετός κόσμος νιώθει αμήχανα όταν έρχεται σε επαφή με αυτό που κάνουμε, ίσως δεν ξέρει πώς να το προσεγγίσει.

* Εκτός από τις αγγλοσαξονικές επιρροές σας - όπως π. χ. αυτήν από την πειραματική σκηνή του Κάντερμπερι - διακρίνω και κάποια από το krautrock ή κάνω λάθος;

Και τα δύο αυτά ιδιώματα εντάσσονται στην progressive rock σκηνή της δεκαετίας του '70 που άνοιξε ένα τεράστιο κεφάλαιο της μουσικής Ιστορίας εισάγοντας στοιχεία όπως jazz αυτοσχεδιασμούς με rock ρυθμούς, έντονη επαναληπτικότητα και ψυχεδελική στιχουργία. Η σκηνή αυτή αποτελεί για εμάς ένα από τα βασικότερα σημεία αναφοράς, τόσο συνθετικά όσο και ως προς τη δομή του ήχου.

* Και πώς και δεν αναφέρετε ποτέ ένα απολύτως σύγχρονο ιδίωμα με το οποίο κατά την γνώμη μου έχετε αρκούντως μεγάλη σχέση, δηλαδή το post rock;

Tο post rock, σε αντίθεση με την εποχή που ξεκίνησε, διακατέχεται πλέον από ένα τόσο έντονο φορμαλισμό ώστε έχει καταλήξει ανησυχητικά προβλέψιμο και αναμενόμενο, σε σημείο που περίπου να ξέρεις από πριν τι θα ακούσεις. Ηχητικά έχουμε κοινά στοιχεία αλλά την ίδια στιγμή η ρυθμική και συνθετική μας βάση και η συνολική αίσθηση της μουσικής μας παραπέμπουν σε κάτι πολύ διαφορετικό. Έτσι πιστεύουμε ότι ο όρος αυτός δεν μπορεί να περιγράψει τη μουσική μας.

* Γιατί και με ποιους τρόπους προκύπτει αυτό το τόσο έντονο ελληνικό "χρώμα" που επίσης χαρακτηρίζει τον ήχο σας; Και ποιες είναι οι πλέον συγκεκριμένες επιρροές, φανερές και μη, οι οποίες το έχουν διαμορφώσει;

Η εύκολη απάντηση είναι πως μεγαλώνοντας ακούγαμε πολύ Χατζιδάκι και αυτό μας έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό! Το κατά πόσον όμως ανάλογη μουσική είναι "ελληνική" είναι μεγάλη κουβέντα... Δύσκολο να πεις πως συνδέεται με την πολύπλευρη μουσική παράδοση του ελλαδικού χώρου. Αρκεί να πούμε πως μελωδικά και ρυθμικά υπάρχει μια οικειότητα, που - για εμάς τουλάχιστον - παραπέμπει σε αυτόν τον τόπο.

* Τόσο μεγάλη σημασία έχει για εσάς το ότι ζείτε και κυρίως δουλεύετε σε μια συγκεκριμένη περιοχή, το Μετς, ώστε να δώσετε το όνομα της για τίτλο στο album σας;

Σίγουρα δένεσαι με ένα μέρος όταν σου προσφέρει τόσα πολλά, ηρεμία, ελευθερία και χώρο έκφρασης, ανθρώπινη επαφή.... Δεν υπάρχει φυσικά κάποια μυστηριώδης ενέργεια που περιβάλλει το Μετς και κάνει τα πάντα ρόδινα. Όλα αυτά προέκυψαν από τη θέληση και τις προσπάθειες των ανθρώπων που έτυχε να βρεθούμε εκεί και που σταδιακά διαμορφώσαμε έναν δικό μας "μικρόκοσμο".

* Πόσο και πώς ήταν διαφορετική η μέθοδος σύνθεσης αλλά και ηχογράφησης του δεύτερου δίσκου σας από αυτήν του πρώτου;

Ο πρώτος δίσκος προέκυψε αυθόρμητα, από ιδέες που λίγο - πολύ είχαμε διαμορφώσει από πριν, βάζοντας καθένας μας τις πινελιές του και ολοκληρώθηκε αβίαστα. Με το "Mets" δεν είχαμε ιδέα πού θέλαμε να καταλήξουμε. Το ύφος του δίσκου μας αποκαλύφθηκε σταδιακά μέσω παρατεταμένων δοκιμών και ενορχηστρωτικών αποπειρών. Όταν έγινε αυτό έπρεπε εμείς οι ίδιοι να ανακαλύψουμε πώς να ηχογραφήσουμε ένα τόσο σύνθετο έργο.

* Και τι σχεδιάζετε για τη συνέχεια, άμεσα και ίσως και πιο μακροπρόθεσμα;

Μας έχει δημιουργηθεί η επιθυμία να δουλέψουμε πάνω σε καινούργιο υλικό όμως αλλάζοντας ύφος μετά από ένα τόσο μεγάλο διάστημα που αφιερώσαμε στο "Mets". Έχουμε αρχίσει συνεργασίες με visual artists ώστε να εμπλουτίσουμε τις ζωντανές εμφανίσεις μας με οπτικά στοιχεία και σκεφτόμαστε προς το τέλος του καλοκαιριού να διοργανώσουμε ένα φεστιβάλ με φίλους μουσικούς σε κάποιον από τους ελεύθερους χώρους της πόλης.

Όταν η σε βάθος και ολοκληρωμένη σκέψη μετασχηματίζεται σε ουσιώδη δημιουργική πράξη το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι πάντα τουλάχιστον αξιοσημείωτο...

Πηγή: http://www.avgi.gr/

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΛΟΓΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΙΕΣ