Menu
25 / 09 / 2018 - 10:21 pm
A Site By Your Side
A+ A A-

next-step

Μαντζάνας Θάνος

Τις περισσότερες ίσως φορές η κυκλοφορία ενός νέου CD είναι απλά ένα συνηθισμένο γεγονός της συνολικής μουσικής δραστηριότητας -έστω και στους τόσο χαλεπούς για την όποια δισκογραφία καιρούς μας-, αλλά μερικές άλλες η ακρόασή του σου αφήνει την πολύ ευχάριστη αίσθηση ότι, ανεξάρτητα του μουσικού ιδιώματος στο οποίο εντάσσεται, μόλις ανακάλυψες κάτι αληθινά καινούργιο, εξαιρετικά ενδιαφέρον και περισσότερο και από καλαίσθητο.

Αυτήν ακριβώς την αίσθηση μας δημιούργησε και η πλέον πρόσφατη κυκλοφορία της γνωστής και αταλάντευτα προσηλωμένης σε ένα ρεπερτόριο ποιότητας και ουσίας ανεξάρτητης δισκογραφικής εταιρείας Puzzlemusik, το ομώνυμο ντεμπούτο album των The Next Step Quintet. Και δεν είναι ότι η ελληνική jazz σκηνή -μέρος της οποίας αποτελεί το νέο αυτό σχήμα- δεν μας φιλοδωρεί συχνά με εξαιρετικούς δίσκους, ακριβώς το αντίθετο μάλιστα συμβαίνει. Αυτό που μας χαροποιεί τόσο αναφορικά με τον συγκεκριμένο είναι ότι οι The Next Step Quintet είναι από τους πρώτους που δείχνουν να διδάσκονται τόσο άμεσα και να αντλούν από την δουλειά τουλάχιστον μίας προηγούμενης γενεάς μουσικών της εγχώριας jazz μα και να έχουν αφομοιώσει ήδη πολύ καλά αυτά τα διδάγματα και να τα χρησιμοποιούν με αυτοπεποίθηση προχωρώντας στην αναμφίβολα πολύ καλή δική τους!
Έχοντας στην πλειοψηφία τους γνωριστεί κατά τη διάρκεια των πανεπιστημιακών μουσικών σπουδών τους ο κιθαρίστας Θοδωρής Κότσυφας, ο πιανίστας Γιάννης Παπαδόπουλος, ο κοντραμπασίστας Ντίνος Μάνος, ο ντράμερ Βασίλης Ποδαράς συν ο τελευταίος χρονολογικά που προστέθηκε στην ομάδα, ο σαξοφωνίστας Ορφέας Τσουκαλάς, παίζουν λοιπόν jazz, μια jazz όμως καθόλου τυπική, έστω και αν πάρουμε ως άξονα αναφοράς ακόμα και τις πλέον σημερινές και «αναθεωρητικές» τάσεις του είδους. Είναι ίσως το πολύ νεαρό της ηλικίας τους -ο μέσος όρος της οποίας είναι τα είκοσι πέντε έτη- εκείνο που τους κάνει πολύ συχνά να... «ξεστρατίζουν» από αυτήν αλλά με τον πλέον σαγηνευτικό τρόπο, όχι για να «χαθούν» κατά τη διάρκεια αυτών των περιπλανήσεών τους, αλλά μόνο για να συλλέξουν ήχους και γενικότερα εμπειρίες που θα εμπλουτίσουν την αγαπημένη τους μουσική και θα την καταστήσουν επιπλέον ενδιαφέρουσα. Οι «εκδρομές» τους αυτές -που πραγματοποιούνται με κύρια οχήματα τις ενορχηστρώσεις και τη ρυθμολογία τους- είναι βέβαια επισκέψεις σε άλλα μουσικά είδη όπως το funk, πρώτιστα και κατά κύριο λόγο όμως στο rock και περισσότερο στην «εναλλακτική» εκδοχή του της εποχής μας. Πάντα όμως επιστρέφουν έγκαιρα στην βασική και τόσο ευρεία οδό της διαδρομής τους, γεγονός που πολύ απλά μεταφράζεται στο ότι το «The Next Step Quintet» είναι ένα απολαυστικό δείγμα πραγματικά «καυτής» και σύγχρονης στο έπακρο jazz το οποίο είναι εφάμιλλο των καλύτερων διεθνών αναλόγων! 

Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα

* Ποιες ήταν οι σχετικές με την jazz εμπειρίες καθενός από εσάς και πώς προέκυψε ο σχηματισμός του γκρουπ;
Οι τέσσερις από εμάς γνωριστήκαμε στη σχολή μουσικών σπουδών του Ιόνιου Πανεπιστημίου. Σπουδάσαμε στο jazz τμήμα και από τον πρώτο καιρό της γνωριμίας μας αρχίσαμε να συμμετέχουμε από κοινού σε διάφορα projects. Το 2011 μετακομίσαμε στην Αθήνα και τις πρώτες κιόλας ημέρες, σε ένα jam session, γνωρίσαμε τον Ορφέα Τσουκαλά που μόλις είχε έρθει από τη Σουηδία. Παίξαμε λίγο μαζί του και καταλάβαμε ότι «κάτι γίνεται»! Την επόμενη βδομάδα ξεκινήσαμε πρόβες και έτσι άρχισαν όλα.

* Ποια είναι, αλήθεια, η σχέση σας με τη σχολή μουσικών σπουδών του Ιόνιου Πανεπιστημίου;
Η σχέση μας με τη σχολή μουσικών σπουδών του Ιόνιου Πανεπιστημίου -και ιδιαίτερα με το jazz τμήμα του- είναι, κατά κάποιον τρόπο, όπως εκείνες εντός μίας οικογένειας. Είναι ένας χώρος μέσα στον οποίο γνωριστήκαμε, «μεγαλώσαμε» και διαμορφωθήκαμε, κυρίως ως μουσικοί, μα και ως άνθρωποι. Μακάρι, παρά τις δυσκολίες της εποχής, να συνεχιστεί όλη αυτή η προσπάθεια, γιατί η εν λόγω σχολή έχει πολλά να δώσει ακόμα.

* Γιατί από όλους τους Έλληνες μουσικούς της jazz ευχαριστείτε προσωπικά για την έμπνευση τον Γιώργο Κοντραφούρη; Σας συνδέει κάτι ιδιαίτερο μαζί του;
Υπάρχουν πολλοί μουσικοί στην εγχώρια σκηνή που είναι κοντά μας σε όλο αυτό που κάνουμε και από τους οποίους μαθαίνουμε συνεχώς. Θα μπορούσαμε να πούμε ίσως ότι ο Γιώργος Κοντραφούρης ήταν εκείνος που «αγκάλιασε» αυτήν την προσπάθεια από την αρχή της. Και είναι πολύ σημαντικό να βλέπεις σπουδαίους μουσικούς όπως αυτός να πιστεύουν σε κάτι καινούργιο!

* Και με την ευκαιρία, η θέση του ντράμερ σε εσάς ήταν κάτι ως αποζημίωση για τον Βασίλη Ποδαρά μετά τη... «συνταξιοδότησή» του από τους Baby Trio του Γ. Κοντραφούρη;
Το Baby Trio είναι μια από τις σημαντικότερες ευκαιρίες που δίνονται σε νέους μουσικούς της jazz. Όπως όλα, όμως, τα πράγματα, έτσι κι αυτό κάνει τον κύκλο του. Ο Βασίλης είχε «κερδίσει» αυτή τη θέση πολύ πριν «συνταξιοδοτηθεί» από το Baby Trio...

* Οι τίτλοι των κομματιών σας μου δίνουν την αίσθηση ότι, αντίθετα με τους περισσότερους της jazz, δεν εμπνέεστε τόσο από τον εξωτερικό κόσμο όσο από τον εσωτερικό σας, και μάλιστα από κάποια όχι και τόσο ευχάριστα συναισθήματα. Έχω δίκιο;
Για τον συγκεκριμένο δίσκο μάλλον ναι, αλλά αυτό δεν αποτελεί κανόνα. Έχεις κάτι στο μυαλό σου, μια λέξη, μια μελωδία που σου θυμίζει μια κατάσταση και γράφεις ένα κομμάτι, οπότε του δίνεις και τον ανάλογο τίτλο. Αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με jazz ή μη, περισσότερο έχει να κάνει με το προς τα πού ψάχνεις. Αν ψάχνεις προς τα «μέσα», είναι πιθανό κάθε φορά να βρίσκεις πολύ διαφορετικά πράγματα.

* Αν και η σύνθεση ενός jazz συγκροτήματος με τα πέντε συγκεκριμένα όργανα είναι κάθε άλλο παρά ασυνήθιστη, θα μπορούσαμε να την πούμε ακόμα και τυπική, ο τρόπος που την χρησιμοποιείτε ενορχηστρωτικά αντίθετα είναι πολύ ασυνήθιστος και γεμάτος φαντασία. Πώς καταλήξατε σε αυτόν, ποια είναι η φιλοσοφία και ποια η μέθοδος που ακολουθείτε ενορχηστρώνοντας τα κομμάτια σας;
Ένα κουιντέτο με τη μορφή του δικού μας έχει πολλές ηχοχρωματικές δυνατότητες, το κάθε όργανο έχει τόσο σολιστικό όσο και συνοδευτικό ρόλο. Προσπαθούμε να αφήνουμε το όλο πράγμα «ανοιχτό» και δοκιμάζουμε διάφορα πράγματα, ακόμα και στα live. Είναι κάτι που προσδίδει ενδιαφέρον σε αυτό που κάνουμε.

* Ποιες θα λέγατε, αλήθεια, ότι είναι οι κυριότερες μη jazz επιρροές σας, αναφέροντάς τες μάλιστα εκ παραλλήλου αλλά και σε αντιδιαστολή με αυτές από τον χώρο της jazz;
Οι κυριότερες επιρροές μας είναι από τον χώρο της τζαζ, ο οποίος όντως είναι πολύ «μεγάλος»! Μεγαλώσαμε όμως με πολλά και διαφορετικά ακούσματα, από τους Pink Floyd, τους Led Zeppelin, τους Radiohead και διάφορα άλλα rock συγκροτήματα, μέχρι τις τοπικές παραδόσεις, της χώρας μας και όχι μόνο. Προσπαθούμε να μην βάζουμε ταμπέλες σ' αυτό που κάνουμε.

* Αν αυτό το σχήμα είναι το «επόμενο βήμα» της δουλειάς σας, ποιο ήταν το προηγούμενο και ποιο το παρόν;
Το προηγούμενο βήμα ήταν οι μέχρι τώρα εμπειρίες μας, καθώς αυτό το σχήμα τελικά είναι μάλλον το παρόν. Το επόμενο βήμα, όπως νομίζουμε για τον καθένα και πάντα, είναι κάθε προσπάθειά μας να παραμείνουμε δημιουργικοί και να κάνουμε καινούργια πράγματα.

* Και τα προσεχή σχέδιά σας;
Έχουμε ξεκινήσει ήδη να δουλεύουμε επάνω σε καινούργιο υλικό, το οποίο ευελπιστούμε να ηχογραφήσουμε και παράλληλα έχουμε και ένα project στο οποίο διασκευάζουμε μουσική των Radiohead. Προς το παρόν ετοιμαζόμαστε για μία εμφάνιση στις 7 Ιουνίου στο «Cafe Αλάβαστρον», στην οποία θα παίξουμε κομμάτια από τον δίσκο καθώς και μερικά καινούργια.
Με ένα πρώτο βήμα τόσο βέβαιο και σταθερό τολμάμε να πιστεύουμε ότι και τα επόμενα των T. N. S. Q. όχι απλά θα είναι το ίδιο αξιοσημείωτα, αλλά και θα μας ενθουσιάσουν ακόμα περισσότερο...

Πηγή: http://www.avgi.gr/

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΛΟΓΟΣ

ΥΓΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΙΕΣ